Ik: ‘Hej, weet je wie ik gister zag?’ Jij: ‘Nou vertel eens?!’ Ik: ‘Je raadt het nooit!’ Jij: ‘vertel het me nou maar gewoon!’ Ik: ‘Oké, oké! Na een woestijnperiode zag ik Hem weer! Ik was zo blij om Hem te zien! Hij was er weer, die aanraking liet mij weer beseffen dat Hij er nog wel degelijk was!’ Jij: ‘Heb je het over Jezus? Hoe kan je die nou zien?’ Ik: ‘Gewoon, door een aanraking in de dienst, en door de christenen om mij heen. Dáárdoor kan ik Jezus zien’.
Terugkijkend op de afgelopen tijd heb ik het idee gehad dat ik een woestijnperiode had. Mijn leven gaat uitstekend, op hier en daar een minder moment na, maar ik geniet van alles wat God mij geeft. Ik geniet ervan maar ben ik er ook dankbaar voor? Ja, maar ik uit dat niet altijd naar God. En ook mijn gebeden leken soms tegen de sneeuwwolken te ketsen en weer terug naar beneden te vallen.
En weet je, dan is het soms zó makkelijk om te zegen dat je door moet blijven gaan met bidden, met God zoeken maar dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Ik zocht God zeker wel, maar zoals hierboven al beschreven had ik het idee dat het niet doorkwam.
Ik denk dat daarin ook een stuk invloed van muziekkeuze zit. Op één of andere manier kan ik tijdelijk wel naar niet christelijke muziek luisteren maar uit eindelijk verwijderd het mij meer van God dan dat het me dichterbij Hem brengt, hoe heerlijk en lekker de nummers ook soms zijn.
Soms kan je zo opgeslurpt worden door het ritme van alledag, dat het zoeken naar ruimte en tijd voor God soms erg lastig is, want je wil immers toch ook ontspannen?
Nu ik aan het schrijven ben moet ik denken aan een Bijbelgedeelte wat een vriend van mij een hele tijd geleden benoemde:
De HERE is mijn herder, mij ontbreekt niets;
Hij doet mij nederliggen in grazige weiden;
Hij voert mij aan rustige wateren;
Psalm 23: 1-2 NBG-51
Terwijl ik aan het googlen ben, vind ik een studie over Psalm 23. Een mooi stuk wat er staat is:
Hij doet Mij nederliggen in grazige weiden; Hij voert Mij zachtjes aan zeer stille wateren.
De Herder Die onze Leidsman is, doet ons nederliggen in grazige weiden. Hieruit blijkt Zijn grote zorgzaamheid en geduld voor ons.
De weg naar die “grazige weiden” gaat wel door diepe dalen en over hoge heuvelen, maar via die weg (waarin Hij overigens Zelf voorop gaat) brengt Hij ons naar Zijn voedsel. Hij leidt ons namelijk in “grazige weiden”. Hij leidt ons naar die Grote Voedsel Voorraad. Dit Voedsel, namelijk Zijn Woord.
De schapen, grazen vanaf dat het Licht wordt tot ongeveer 12 uur in de middag tot in het volle Licht.
Daarna gaan ze 3 uur liggen om uit te rusten en herkauwen.
In rust, vrede en in het volle Licht overdenken zij het Woord van de Goede Herder, opdat zij tot de Geestelijke wasdom van het Nieuwe Verbond zouden komen.
Een wijze les, ook voor komende periode als ik druk ben met afstuderen. Bij God mogen komen uitrusten in grazige weiden moet een verrijking en zo’n ontspanning geven i.p.v. dat het een ‘last’ is.
Laten we wat vaker naar die grazige weiden gaan om het voedsel tot ons te nemen; de Herder te zien en uit te rusten, om vervolgens er weer tegenaan te kunnen :)
'Opeens was
het er.. Niet gepland, niet echt helemaal verwacht.. En toch, het was gebeurt
en het was er.. met alle nadelige gevolgen van dien, want het was al snel
duidelijk dat het niet zomaar over zou zijn. Het zou voorlopig nog wel even
blijven..
In alle
redelijkheid probeerde ik om mijn gedachtes te verzetten maar op één of andere
manier lukte het gewoon niet. ‘Wie ben ik als persoon?’ was het eerste wat ik
me afvroeg. Hoe ging ik om met deze situatie en was ik nog wel de persoon die
ik dacht dat ik altijd was?
Geschrokken
van de situatie wist ik gewoonweg niet hoe ik er op reageerde. Volkomen nieuw
en geschrokken van mijn eigen reactie.'
Misschien
ken je het wel, opeens gebeurt er iets onverwachts in je leven en je
reageert op een manier die je niet verwacht had.
Ik had dat
zo'n 3 weken geleden. Door een onverwachte situatie werd ik gevloerd. Ik wist
niet wat ik moest doen en hoe ik met de situatie moest omgaan.
Ik begreep
niks van God.. Ik wist gewoon niet wat ik met God aan moest en ik had een
heleboel vragen aan God.
Gevoelens,
vraagtekens en zelf opeens volledig de weg kwijt omtrent God.
Ik besefte
me dat ik misschien dit keer niet zo sterk was als de persoon die ik altijd
was. Durfde ik me wel in mijn zwakheid te laten zien? Durfde ik opeens niet
sterk meer te zijn?
Het beeld
dat mensen van mij hadden, moest ik dat niet in stand houden (‘Je bent zó sterk’,
‘gaaf zeg hoe jij met de situatie omgaat’, ‘zó gaaf om te zien hoe jij een
relatie met God hebt’.. etc. etc.).
Verwachtingen
van mensen waren opeens voor mijn meter. Wat was er met me aan de hand en hoe
kon ik me snel weer herpakken om dat beeld zo goed mogelijk in stand te
houden??
En terwijl
dat gebeurde besefte me ik opeens of ik in deze situatie niet gewoon mezelf
mocht zijn.. Waarom zou mijn zwakheid er niet een keertje mogen zijn? Waarom
mag ik nu niet een keer huilen en totaal niks meer van God snappen??
Waarom kan
ik niks met God terwijl ik er altijd wel wat mee kon? Wat moest ik met die
enorme blokkade die er tussen God en mij inzat?
Iemand smste
mij: Als het fundament wordt beproefd is gevoel niet meer betrouwbaar.
En daarnaast
leerde ik dat sowieso God me iets wilde leren. Hij liet mij zien dat ik óók er
mag zijn in mijn zwakheid, en dat ook ik mijn vragen heb t.a.v. God en dat die
er ook mogen zijn! Ik mag er zijn in mijn zwakheid! Vooral bij God! Want juist
in mijn zwakheid maakt Hij mij sterk.
En dat heb
ik gemerkt, door alle zwakheid er te laten zijn, merkte ik uiteindelijk dat ik
kracht kreeg en dat Hij mij weer een nieuwe les leerde.
Soms maken
mensen je tot wie ze denken dat je bent, pas hiermee op. Dát is iets wat ik de
afgelopen tijd geleerd heb.
Wees jezelf
en bij God mag je zijn zoals je bent, ook met je vele vragen en tekortkomingen.
God wil je
troosten en Hij wil de regie overnemen over situaties waar je niks van snapt.
‘I can’t hold can't hold everything in my hands... they are to small for it
;) and I can't give myself than rest in it, so I will drop it all at Daddy's
feet and He can do something with it and give me rest in things.'
Een bijbeltekst die ik kreeg n.a.v. het 2e YoYkamp dat ik deze zomer heb gedraaid. Ik was verbijsterd en verbaast door deze tekst. Staat dit in de bijbel? Ik was er een beetje ondersteboven van.. Ik wist niet zo goed wat ik ermee moest, ik wist heel goed namelijk op welke manier deze bijbeltekst bedoelt was, maar moest dat persè weer daaraan gelinkt worden?
Totdat ik in gesprek ging met iemand hierover, en me besefte dat het totaal los stond van de situaties die in het verleden voorgevallen waren.
En natuurlijk ken ik nog steeds wel mijn angst momenten, en is vertrouwen op God elke keer weer een stap en een leerproces, maar wat kan men mij eigenlijk aandoen?
Ik merk dat God me gevormd heeft, en dat ondanks tegenslagen God me spaart en ik sterk sta met God aan mij zijde.
Het raakte me hart, dat zóiets gaafs in de bijbel staat.
En terwijl ik nadacht over een vriendin, die indertijd dat zij op kamers woonde een bijbelvers had gekozen die pastte om het huisnummer te onthouden merkte ik dat God mij een psalm in mijn hoofd gaf: Psalm 7:11 (ik woon op 711)
11 God is het schild dat mij beschermt,
hij bevrijdt de oprechten van hart.
Wederom een tekst waarbij ik dacht: Wow Heer, U hebt mij niet voor niks in dit huis geplaatst, en ondanks de strijd die er soms in het huis heerst, bent U het die mij beschermt!
Ook kwam Spreuken 7:11 in mijn hoofd op dat moment:
11 Ongedurig en losbandig,
als iemand die in huis geen rust vindt,
Misschien is dat wel hoe mijn huisgenootje zich soms voelt, voor haar is het huis waar ze nu woont bij ons in, niet als thuis voelende omdat ze het hele begrip ‘thuis’ niet kent.
In ons huisje heerst best veel onrust, spanningen en elke keer als ik God dank dat het weer een week goed gaat, is het de volgende dag weer mis tussen de huisgenootjes. En tóch blijf ik erbij dat God mij en mijn huisgenoten beschermt, en dat het een huis is van God, waarin ik mag wonen en tot dienst mag zijn, en dat is soms echt verrekte moeilijk.
Ik laat mij niet omver blazen omdat er iemand ‘tegenwerkt’ in het huis.. We zijn er, en proberen ook ons best te doen om Jezus uit te stralen en ik hoop en bid dat er een doorbraak zal komen in ons huisje. God is groter en staat boven alles.
Ik ben de afgelopen weken druk geweest, school, studentenvereniging etc. etc. en daarin vergeet ik mezelf nog wel eens. Toch was het God die de juiste woorden op het juiste moment gaf aan personen die dicht naast mij staan. Tóch is het God die mij niet vergeet, als ik in goede tijden Hem nog wel eens in alle drukte een andere plek geef.. Maar mijn passie blijft. Diep van binnen zit God verweven in mijn doen en laten.. En dan merk ik weer dat ik gelukkig en gezegend ben met alle gave dingen die God me momenteel geeft. En dat God mij niet vergeet, en dat ik Hem niet mag vergeten want Hij zegent mij momenteel overvloedig :)
‘Papa, dank U wel dat U keer op keer laat zien dat U mij niet vergeet, mij op elk moment ziet en weet wat ik nodig heb. Dank U dat U mij er keer op keer herinnert aan het feit dat U mijn Papa en levende God bent.’
Nu besef ik het
Persoonlijk |
|
08 September 2009 | 16:04:24
Nu besef ik het. Ik had niet verwacht dat ik het
uiteindelijk toch wel een beetje zou gaan missen. Tja, zo slecht was
het toch eigenlijk helemaal niet! Op een gegeven moment begon dit me
ook wel te vervelen. Ik had eigenlijk nooit gedacht dat er toch nog een
goede kant aan zat. Eerst kijk je er een heel jaar naar uit, en begin
je in januari al met plannen maken. Maar toch, als het dan zover is
vliegt het voorbij en vraag je je op sommige momenten af of dit het wel
helemaal was. Ik keek eigenlijk wel uit naar die bewuste maandag, dan
zou het allemaal weer beginnen. De vakantie is over en school begint
weer!
Ja, ik ben echt blij
dat september aangebroken is want dan beginnen alle activiteiten weer.
Baan7 natuurlijk (Yeaaaah!); de activiteiten in de kerk; de
activiteiten op school en op studentenvereniging; mijn vrienden zijn
terug van vakantie etc. etc. En weet je, het is over met de eenzame
momenten dat ik zo graag iets wilde doen met vrienden, dat zij op
vakantie waren en ik maar thuis zat. Het is over met de vele vrije tijd
die ik had, waarin ik me soms afvroeg wat ik ermee moest.
Het
klinkt misschien alsof ik wat zeur over de vakantie maar ik heb een
topvakantie gehad. Een vakantie waarin God ook mee is geweest en bij
mij is geweest. Op het moment dat Baan7 stopt, de kerkactiviteiten even
stil liggen en ook je vrienden even wegvallen, wordt je teruggeworpen
op je eigen geloof en je persoonlijke relatie met God. Dit
kan soms confronterend zijn. Anderzijds is het gaaf om te merken dat
opeens alles wat je geleerd hebt in een jaar van drukte (sept. t/m
begin juli) je wel weer een stukje dichterbij God heeft gebracht en dat
je meer over Hem te weten bent gekomen.
Ja,
ik ben blij met de zomervakantie. Maar ik ben ook blij dat alle
activiteiten nu weer starten. Het leven komt weer op gang. Het is een
nieuw seizoen om meer te leren van God.
Here Jezus, wilt u mij nu, in dit nieuwe seizoen, ook weer met mij aan de slag gaan? Dank u wel.
Lieve allemaal,
Even een notitie, lang leve internet en even de tijd dat ik kan typen
om verslag uit te brengen over hoe God nu al aan het werk is!
Ik weet niet of het elke dag gaat lukken maar dit wil ik toch delen..
Liefs vanuit Oldebroek! (Luxeprobleem dat internet hoor!!)
Weet nu even niet meer wat ik moet typen, God heeft fijngevoeligheid
gegeven vanavond om te luisteren naar Zijn Stem en op één lijn te staan
met Hem!
Oké begin begin. De dag van vandaag: Het was tof! Merk dat ik weer even
echt erin moet komen, maar ik denk dat het morgen wel helemaal goed
gaat komen. Heb een topgroepje! Tijdens Bijbeltijd al gelijk diepe en
eerlijke/ open gesprekken. Eén van de meiden in mijn groepje vertelde
dat zij nadat haar verkering uit was gegaan licht depressief was
geweest, en ook zelfmoord wilde plegen en zichzelf gesneden had.. Toen
ze zelfmoord wilde plegen stond haar moeder naast haar en die heeft
voor haar gebeden. Op dat moment deed geloof niet zoveel voor haar,
maar ze merkte dat er toch iets was. Zodoende kwamen we er dus op dat
God echt haar fundament weer was sinds een aantal maanden. Op Opwekking
had ze namelijk weer bewust de keuze gemaakt voor God.
Verder moest ik vanavond de preek geven over Cost what may? Wat mag het
je kosten om Jezus te volgen? Samen met God had ik echt al de
voorbereidingen gemaakt. Merkte er zo’n rust en zegen op. De zangdienst
was echt een rommel maar ik bleef vertrouwen op God dat de preek dan
alleen maar aan zou slaan. Ik ging vertellen en had van te voren
gebeden dat ik fijngevoelig voor God wilde zijn. Dat Hij zou spreken
door mij heen. Het was op een gegeven moment niet cool, God vroeg aan
mij om te vertellen over mijn relatie die uit was gegaan, en dat er
soms keuzes gemaakt worden.. Jij wil soms A, en God vraagt B van je..
Ik moest een stukje van mezelf geven, dat was wat God van mij vroeg op
dat moment: Ben ik bereid om dat te vertellen?! ‘Bloot’ te gaan voor
een kamp waarvan velen 2 jaar geleden ook mee zijn geweest toen ik nog
een relatie had en we samen een D kamp draaiden…
Toch moest ik en wist ik dat ik moest vertellen maar ook dat keuzes maken soms zó lastig is…
Daarna was ik niet van plan om de verwerking te doen maar kreeg het
enorm op mijn hart om het wel te doen alleen dan via briefjes. Op te
schrijven wat tussen God en jouw nog in stond of God dat bekend wilde
maken, en dat bij het kruis neer te leggen.. Wow, tijdens het bidden
hiervoor merkte ik zo’n bewogenheid en tranen in m’n ogen.. God is zó
dichtbij! Het kwam langzaam op gang maar uiteindelijk waren er veel
tieners die toch een briefje wilden en wat opschreven.. Amazing God!!
Alle leiding zei dat ik het goed gedaan had, alle eer aan God en thanks
voor alle gebeden want het is God die mij gebruikt heeft hiervoor! I’m
a little bit confused over het feit dat God eigenlijk van mij vroeg nu
om iets te vertellen uit m’n eigen pijn, mijn kwetsbaarheid daar
vooraan, naar de tieners toe… Was ik bereid om dat te geven om daarin
zelfs Jezus te volgen ook al was het ff gewoon rot om te vertellen? Ja,
dat was ik..
En dat is wat God me nu wel even heeft geleerd.. Alle eer en glorie aan
Hem! Ik ben verlangend naar wat God nog meer deze week doen gaat!
En nu op naar het avondspel! See you later!
God bless you!
------------------------------------------------------------------------------ Dinsdag
Lieve allemaal,
Aangezien het volgende spel nog niet begint heb ik even tijd om jullie
op de hoogte te brengen van hoe het vandaag allemaal gegaan is.
Heerlijk dat de tieners zichzelf kunnen vermaken zeg! ;) Hebben wij
tijd voor andere dingen.
Vanochtend begon de ochtend om 7u al.. We werden wakker van het geluid
van de douche, zó vervelend dat gepiep! Bleken er al een aantal
tienermeiden zo lekker handig te zijn om zó vroeg te gaan douchen,
terwijl we pas om 9u gingen eten. Afijn, na tijd met het team kwam om
9u iedereen aan tafel. Om 10u begon de groepsfoto, maar omdat de
kokkies al boodschappen waren doen, werd de bijbeltijd gestart. Ik heb
een tof groepje waarin de meiden erg open zijn, het was goed om met hen
te praten over uiterlijk en over het ‘visitekaartje’ van God te zijn..
Vanochtend hebben we een betere zangdienst gehad als gisteravond. Er is
gisteravond door het muziekteam goed geoefend en dit was ook goed te
merken. De dienst ging vandaag/ thema van vandaag was Mirror, Mirror.
(Spiegeltje, spiegeltje). We hebben het in de samenkomst gehad over
gezond eten en ook een klein stukje over waar je je aan kan spiegelen.
Na de samenkomst was er een verwerking: In je bijbeltijdgroepje (dus de
5 of 6 tieners die jij onder je hoede hebt) moest je op één spiegel
allemaal zetten wat je lelijk vond aan jezelf. Deze gingen we dan met
elkaar kapot slaan.
Na dit gedaan te hebben kreeg elke tiener een eigen spiegel waarop de
tieners bij elkaar konden schrijven wat ze mooi vonden aan de ander.
Dit was echt gaaf om te zien hoe men over elkaar dacht en wat ze in de
ander voor mooie dingen zagen! De jongens daarintegen raffelde het wat
af maar ja.
Vanmiddag hebben we kaartenwissel gedaan. Bedoeling was om een compleet
kaartenspel te krijgen. Door valsspelen is het spel eerder gestopt
(Door de kampouders is er vals gespeeld!). We hebben daarna gegeten
(zit veel vrije tijd tussen hoor :P) en vanavond zouden we dus
programma hebben maar de gastspreekster kwam niet opdagen. Tieners zijn
nu heel erg druk, willen niet meedoen aan een spel, maar wel druk zijn
hè?! Wel jammer dat diegene niet kwam, zou anders wel heel goed zijn
geweest.
Afijn, drukte dus, en ik ben nu wel moe aan het worden. De sfeer in het
kamp is verder goed. Wel gebed gevraagd voor het team van koks, voor
goeie sfeer. God is goed en Hij is bij ons. We hebben als team het idee
dat we al een week aan het draaien zijn! :) Heerlijk!
Fijne avond en Gods zegen! Tot horens!
Lieve allemaal,
Vanuit Oldebroek weer een nieuwe update. Eerlijk gezegd ben ik echt
kapot nu, daarom dat ik gelukkig nu tijdens de dienst even tijd heb om
gewoon van me af te schrijven.
Vanochtend hebben we het in de samenkomst gehad over Karakter.. Het was
echt goed! De tieners zaten goed te luisteren (wat ze eigenlijk al de
hele week doen!), maar aan het eind gingen we gezamenlijk bidden dat we
het lichaam van Christus mogen zijn maar dat het soms zo enorm moeilijk
is om niet veroordelend te kijken naar anderen of jezelf hoger te
achten als de ander (hoe vaak denken we wel niet dat iemand minder goed
is als jezelf? ) Dit deden we eigenlijk aan de hand van Romeinen
12:1-6.. Heel goed stuk!
Daarna hebben we heerlijk gegeten en vanmiddag heb ik samen met één van
de andere teamleden een spelmiddag/ 5 kamp georganiseerd! Het sloeg
enorm aan en alle tieners deden onwijs goed mee! Heerlijk :) We hadden
een spel met meel en water, het werd echt een zooi, maar het zag er zo
gaaf uit! Hopelijk komen er nog foto’s van!
Verder hadden we aan het eind van de middag al het spaarproject i.p.v.
vanavond. De kinderen/tieners konden sparen voor een bepaald doel (dit
jaar geld inzamelen voor muskietennetten voor de kinderen en gezinnen
in Papua New Guinea. (of hoe je het schrijven mag :P)
Daarna was het snel eten (Aangezien het inmiddels half 7 was) en nu is
er een vrouw die aan het spreken is over Anorexia en Boulimia. Ik heb
het verhaal al een keer gehoord, en heb even mijn spel (het
verslavingsspel) uitgezet. Ik ga het niet uitleggen, maar het is een
spel wat we 2 jaar geleden in het kamp al zouden doen, maar wat er toen
niet van kwam i.v.m. regen.
Dus ik ben erg benieuwd hoe ze het vinden!
Verder heb ik na het eten echt heerlijk zitten bijkletsen met één van
de meiden die ik 3 jaar geleden in een B kamp heb gehad. Terugkijkend
weet ik zeker dat dat één van de leukste kampen in mijn YoY tijd is
geweest! Het was awesome! We hebben heerlijk herinneringen op zitten
halen over hoe zij 3 jaar terug waren en hoe ze de afgelopen 3 jaar
gegroeid is. Verder nog een heel gesprek gehad met meiden over het
geloof, verschil in kerken etc. Heerlijk! Ik hou maar weer eens temeer
van de Here Jezus en kan echt genieten van deze heerlijke geweldige
tieners! :) God is zó goed!
Aja, dat die vrouw over Anorexia er nu pas is, is omdat de organisator
van YoY het verkeerd gepland had ;) Ach, kan gebeuren, we hebben gister
een heerlijk ontspannen avond gehad!
Het team blijft geweldig. Het is gaaf om te merken, dat de dingen waar
we als team op de avonden voor bidden, dat ze de volgende dag eigenlijk
vaak al verhoord zijn! Zó gaaf!
Ik voel me zo enorm goed in dit kamp, opstaan is wat lastig haha, maar ondanks dat geniet ik echt van de dagen!
Lieve allemaal, ik nog even wat andere dingen doen! Ik hou van jullie!
Big hug from Oldebroek!
Donderdag
Het meest bijzondere was misschien van deze dag wel de bonte avond. Eén
van de jongens die mee is op kamp, en autist is, ging op het keyboard
spelen. Toen hij begon kreeg ik kippenvel.. De hele zaal zat stil en te
luisteren. Aan het eind van het eerste nummer dat hij speelde kreeg hij
een mega groot applaus en een aantal in de zaal stonden op.. Wow..
Door zijn autisme is hij anders.. En door bijna iedereen in de
tienergroep werd er beetje op hem neergekeken, maar op dat moment kreeg
hij alle respect en waardering voor zijn pianospel.
Toen ik gisteravond in bed lag, en aan het bidden was had ik het idee
dat God door me heen sprak.. Mijn ogen gingen open.. Kijkend naar
Jezus, die veracht en geminacht werd door wie Hij was, kreeg hij pas
respect en waardering op het moment dat men echt besefte dat Jezus niks
gedaan had maar wel aan het kruis hing, toen het al ‘te laat’ was..
Die vergelijking, met deze autistische jongen leerde mij om maar weer
eens naar mezelf te kijken hoe ik naar anderen kijk.. Eerlijk gezegd
(En ik denk velen met mij) achten anderen die anders zijn als ons
minder dan onszelf.. Terwijl er juist in Romeinen 12 staat dat je niet
te hoog van jezelf moet denken..
Heb verder gisteravond echt een dip gehad, moeheid, emoties etc. samen,
dat werkt niet echt. Ben naar buiten gegaan, heb gebeden en alles eruit
gegooid. Daarna ben ik lekker naar bed gegaan (gelukkig maar want de
rest ging tussen 3u en 6u naar bed!!)
--------------------------------------------------
Vrijdag
Na een goeie nacht slapen kan ik er weer tegenaan. Vandaag een lekker
ontspannen dagje gehad. Mijn kaartjes geschreven voor mijn meiden, dit
verliep opzich wel vlot, ik heb gewoon 5 heerlijke meiden gehad die een
‘onbezorgd’ leventje hebben momenteel en dat is heel fijn!
Verder was bij de 6e het feit dat ze van binnen heel erg huilde maar
haar tranen er niet uit kwamen.. Ik weet niet, heb ervoor gebeden maar
ze bleef onrust en pijn van binnen houden.. Nadat ik met alle tieners
klaar was, en even met iemand stond te praten kwamen een aantal meiden
mij ophalen om nog een keer met haar te bidden. Samen met een ander
teamlid hebben we nog een keer gebeden, en toen ontving ze wel rust
maar de tranen zijn er nog niet uit.. It’s in Gods hands en nu ben ik
er klaar mee.. Met het kamp, de zegenavond etc.
Slaap lekker iedereen, kort verslag maar meer even niet te melden.
Liefs
onrechtvaardigheid
Religie | Geloof
|
06 Augustus 2009 | 23:54:47
'Tienerkamp 2009, ook dit jaar ben ik weer persoonlijk geraakt door een aantal dingen. Eén van die dingen is de onrechtvaardigheid van ouders naar hun kinderen/ tieners toe. Tieners die op kampen worden gestuurd omdat het 'moet' van hun ouders, terwijl ze liever een weekje thuis zitten.. Schrijnend en onrechtvaardig om zulke verhalen te horen.'
Daarnaast de verhalen over de ongelijkheid in de wereld. Het grote verschil en contrast tussen Nederland en bijvoorbeeld India. Een groep uit de kerk is 2 weken naar India geweest. De verhalen zijn schrijnend: mensen die heel veel van elkaar houden worden uitgehuwelijkt aan een ander en vervolgens plegen ze zelfmoord omdat dat de enige uitweg is.
Ik snap werkelijk niks ervan, het doet gewoon mega veel pijn.. Onrecht aan kinderen/ tieners dat raakt al mijn hart, maar ook de behandeling van tieners zoals uithuwelijken doet pijn om te horen. Onvoorstelbaar. Ik ben God dankbaar dat ik in een land woon waar dit niet geldt!
Terwijl ik op de late avond muziek aan het luisteren ben, wordt het tijd om de bijbel erbij te pakken. Prediker dit keer, en het weerspiegelt eigenlijk precies hetgeen wat ik afgelopen dagen heb gehoord en gemerkt..
Prediker 3:16- 4:6
16 Ik heb nog iets onder de zon gezien: op de
plaats waar recht gesproken wordt, heerst onrecht. Ik zag de plaats
waar gerechtigheid zou moeten zijn, en er heerst onrecht. 17 Ik zei tegen mezelf: God zal zowel de
rechtvaardigen als de goddelozen aan zijn oordeel onderwerpen, want er
is bij hem voor alles wat gebeurt en voor elke daad een tijd en een
plaats. 18 Ik zei tegen mezelf dat God de mensen heeft
bevoorrecht: ze beseffen dat ze als de dieren zijn. Niet meer dan de
dieren zijn ze, 19 want de mensen en de dieren treft hetzelfde
lot. Zoals een dier sterft, zo sterft ook een mens; ze delen in
dezelfde adem. Dat is hun beider lot. Een mens is niet beter af dan een
dier, want alles is leegte. 20 Alles gaat naar dezelfde plaats, alles is uit stof ontstaan en alles keert terug tot stof.
21 Wie zal ooit weten of de adem van een mens naar boven opstijgt en die van een dier afdaalt naar de aarde?
22 Daarom, zo heb ik vastgesteld, is het maar
het beste voor een mens dat hij vreugde put uit alles wat hij
onderneemt. Dat is wat hem is toebedeeld, want wie zal hem van iets
laten genieten na zijn dood?
1 Ik vestigde mijn aandacht op alle
onderdrukking die er is onder de zon en zag de tranen van de
onderdrukten. Er is niemand die hen bijstaat. De onderdrukkers
onderdrukken hen met harde hand, en er is niemand die hen bijstaat. 2 De doden, meende ik, zijn gelukkiger te
prijzen dan de levenden. Zij die al gestorven zijn, zijn beter af dan
zij die nog in leven zijn. 3 Maar beter af dan beiden is degene die nog
niet geboren is en nog geen weet heeft van het onrecht dat er wordt
begaan onder de zon. 4 Ik heb al het gezwoeg gezien, en vastgesteld
dat alles wat een mens bereikt het resultaat is van zijn afgunst op een
ander. Ook dat is enkel lucht en najagen van wind. 5 Het is waar, een dwaas zit met zijn handen in zijn schoot en kwijnt zo langzaam weg.
6 Maar beter is één hand gevuld met rust dan beide vuisten vol gezwoeg en najagen van wind.
Dáár waar recht hoort te zijn (in gezinnen in andere landen) wordt zo vaak onrecht uitgesproken..
Gezinnen die uit elkaar vallen, jeugdzorg erbij, pleeggezin erbij etc.. Men, wat een ellende..
Mensen die té jong sterven.. What's going on??
En dan staat er: Beter is één hand gevuld met rust dan beide vuisten vol gezwoeg en najagen van wind..
Ik denk dat we soms té vaak rennen en vliegen in deze maatschappij, en de rust zoeken van God zo vaak vergeten.
De laatste paar weken ben ik bewust stil gezet bij bijbel lezen, de rust vinden van God.. En ja, ik voel me soms verrot en eenzaam, maar dan juist God zoeken, is zó belangrijk. Hij is de Enige die mijn leegte en gevoel van eenzaamheid kan vullen.
Vol verbazing, maar ook vol trots eigenlijk was ik op één van de tienerjongens die vertelde dat hij probeerde elke avond uit de bijbel te lezen, wow! That's so cool!!
Ondanks alle ellende staat God hierboven.. Ongelooflijk wat een machtige Papa wij hebben..
Na een betrekkelijk lange periode van rust is hier weer
een blog. De afgelopen 2 maanden zijn druk geweest en ben ik door God echt met
een aantal dingen geconfronteerd.
‘ Er zijn sommigen die strijden in het geestelijke. Er is
geen vrede en er zijn problemen in je hart en in je geest. En overal waar je je
naar keert is ontmoediging. Weet niet wat te doen. Wees niet beschaamd. Wees
niet onder veroordeling. Zeg niet ik moet beter weten want ik dien de Here. Ga
staan op je voet, want God zal het afbreken in je leven en doen staan in Zijn
kracht. Niet alleen voor je leven, niet alleen voor je situatie. God wil je
gebruiken in Zijn glorie, dat je een vredestichter bent, dat je de duisternis
zal binnendringen en zal strijden en anderen zal helpen en leven uit te spreken
voor hun problemen. Maar als we onder die donkere wolk zijn, en verhinderd
worden door deze dingen, worden we alleen maar depressiever.’
Een uitspraak van een man die profeteert, een uitspraak
die aanslaat bij de situatie van mij afgelopen weken en iets wat ik al eerder
gehoord had een aantal weken ervoor van vrienden. Soms is het zó moeilijk om
mensen en dingen los te laten.. Ik was iemand die veroordeelde een ander. Ik
voelde me gister tijdens de dienst echt geraakt, maar kon het niet plaatsen.
Voelde me gepasseerd door het feit dat ik er niet uitgepikt werd om naar voren
te komen totdat ik me later besefte dat God al enorm duidelijk had gesproken
tot mij. Dit waren woorden vóórdat men ging profeteren. Ik heb gisteren enorm
slecht geluisterd naar wat God van mij vroeg en dat besefte ik maar al te goed.
Het liet mij kijken naar de situatie die ik moet loslaten en in hoeverre ik dat
eigenlijk ook wel wilde.. Wilde ik het alleen maar om dan misschien eruit
gepikt te worden zodat God kon spreken of wilde ik gewoonweg nog geen afstand
doen van het juk dat ik met me meedraag? Het laatste was helaas deels waar..
En toen sloot daarop aan een Bijbeltekst die in mijn
agenda staat.. Nieuwsgierig als ik was las ik niet alleen vers 38 maar vanaf vers
33.. En God gaf daarin zó enorm duidelijk een aantal antwoorden voor mij…
Lucas 6:33-38 33 Want indien gij goed doet aan wie u
goed doen, wat hebt gij vóór? Ook de zondaars doen dat. 34 En indien gij leent
aan hen, van wie gij hoopt iets te ontvangen, wat hebt gij vóór? Ook zondaars
lenen aan zondaars om evenveel terug te ontvangen. 35 Neen, hebt uw vijanden
lief, en doet hun goed en leent zonder op vergelding te hopen, en uw loon zal
groot zijn en gij zult kinderen van de Allerhoogste zijn, want Hij is goed
jegens de ondankbaren en bozen.
36 Weest
barmhartig, gelijk uw Vader barmhartig is. 37
En oordeelt niet en gij zult niet geoordeeld worden. En veroordeelt niet en gij
zult niet veroordeeld worden; laat los en gij zult losgelaten worden. 38 Geeft
en u zal gegeven worden: een goede, gedrukte, geschudde, overlopende maat zal
men in uw schoot geven. Want met de maat, waarmede gij meet, zal u wedergemeten
worden.
Misschien was dit wel de kern van alles wat ik nog moest
leren.. Hierin stond hetgeen wat verteld was aan mij de afgelopen weken nog
eens bijbels onderbouwd. En ik lees niet vaak de bijbel, maar als God spreekt,
dan sluit het aan op situaties en is het vernieuwend altijd en word ik er
enthousiast van om zulke mooie dingen te mogen lezen.
Dit zijn voor mij de eye-openers van God, de momenten dat
ik merk dat ik weer vooruit kom en God me niet vergeet in mijn proces van
loslaten. Laat los en gij zult losgelaten worden.. And that’s só true! Keep moving forward, I’m almost on
the end! Expect the unexpected things!
Ik droomde dat ik bij een concert was, en dat dat concert
buiten op een veld plaats vond. Tijdens dat concert verliep het allemaal al een
beetje raar. Het koor dat zong was regelrecht een zooitje qua zang, dans etc.
Er zat een wat oudere man rechts van ons in een wat langere rij. Naast hem
zaten 2 wat oudere dames en nog wat mensen. Het viel mij op dat deze man maar
al te graag wilde zingen elke keer, dus op een gegeven moment had hij van
achter gevraagd of hij misschien een microfoon mocht. Hij begon mee te zingen
met het koor, en het koor viel stil i.p.v. dat ze door bleven zingen. In de
zaal zat er ook een knap jong meisje, ik denk een jaar of 13/14. Ze viel me
eigenlijk al gelijk op. Blonde lange haren en slank. Oké terug naar deze man.
Terwijl de muziek vervaagde begon deze man vanuit het publiek te praten. Hij
vond het bijzonder dat zijn ex vrouw aanwezig was na al die jaren en dat ze op
dezelfde rij zaten. Het was voor hun beiden geen gemakkelijke tijd geweest en
dat benadrukte hij. Het koor was even stil en vervolgens werd er geopperd om
samen een lied te gaan zingen. Iedereen vloog door elkaar om met zijn 2-en a
3-en een duo te vormen. Het jonge meisje liep rond en kwam er al snel achter
dat er nog een onbekend ander meisje over gebleven was en dat ze met z’n
twee-en overbleven. Het andere meisje, wat gezetter en donkerder halflang haar
keek timide maar wel open om met het andere meisje samen een duo te vormen. Ik
zag aan dit jonge blonde meisje dat ze niet heel blij keek. Terwijl ze op een plek
rechts achter ons gingen staan (ik was daar met mijn moeder) merkte ik dat ze
weg wilde. Opeens zette ze het op een rennen, het open veld in. De opa en oma
(of ouders, weet ik veel), kwamen naast mijn moeder en mij staan en wilden
achter haar aan rennen. Mijn moeder zei: ‘Laat haar maar gaan, ze komt wel
terug, maar ze heeft nu even wat rust nodig.’ Op dat moment kwam er een lied in
mijn hoofd, en ik weet zeker dat God de woorden mij gaf..
Laat haar maar gaan, laat haar maar rennen
Naar een plek die voor haar veilig is
Waar ze tranen mag laten rollen
Want Hij kent haar echt
In de stilte in de rust
Komt ze heel dicht bij Hem
Hij kent haar diep van binnen
En slaat een arm om haar heen
Nergens kan ze heen
Behalve terecht bij God
Daar is het veilig, omdat Hij alles weet.
Laat je maar gaan, ga maar rennen
Naar een plek die voor jou veilig is
Waar je tranen mag laten rollen
Wat Jezus kent jou echt
In de stilte, in de rust
Mag je heel dicht bij Hem zijn
Hij kent je diep van binnen
Al je zorgen, vragen en pijn
Bij God is alles veilig
Want God kent jou pas echt
Nergens anders dan bij Hem ,
kan je helemaal als jezelf terecht.
Na het lied (ik weet niet of er nog meer was...) en de droom
begon ik te bidden en vroeg aan God wat Hij mij hiermee duidelijk wilde maken.
God zei toen: In deze wereld zijn er zóveel tienermeiden die doen alsof het
goed met ze gaat maar niet echt een plek hebben thuis om hun hart te kunnen
luchten te zijn zoals ze willen en mogen zijn, zichzelf. Thuis is vaak niet een veilige plek en voelen
ze zich eenzaam omdat ze het idee hebben niet met anderen/ ouders te kunnen
praten. Op die momenten wil Ik er juist voor hen zijn, hen omarmen en vrede en
rust geven. Dít is een aspect wat veel mensen in deze maatschappij niet zien,
hoe ongelukkig tienermeiden kunnen zijn, ook christelijke meiden, en dat juist
bij christelijke meiden zij terecht kunnen bij God.
Het bijzondere was vandaag wel dat ik deze droom deelde met een vriendin van mij en zij zich in alle aspecten herkende.. Dát is God mensen, Hij werkt nog steeds vandaag de dag, door dromen, visioenen, en Hij is een levende God! Ik ben God dankbaar dat Hij mij wil gebruiken, keer op keer weer!
Torenhoge muren horen te vallen
Religie/Algemeen |
|
22 Maart 2009 | 17:37:07
Ik bad voor je, maar ik had het idee dat er een torenhoge muur stond. Ik bleef bidden om er maar door te komen, ik kwam er maar niet doorheen.
Uiteindelijk proclameerde ik het bloed van Jezus over je, en eigenlijk begreep ik van je dat het met de dag slechter ging. Ik ging twijfelen aan mijn eigen gebeden: ‘Wat gaat er fout, waarom als ik bid voor herstel komt er geen herstel? Waarom wordt je zieker? Bidt ik verkeerd, geloof ik zelf niet erin dat God je kan genezen of wat speelt er precies?’Vele vragen kwamen in mij op, en ik raakte verder en verder in de knoop met mezelf en God. Uiteindelijk was daar een antwoord: Blijf bidden, waarschijnlijk zal het ook op geestelijk vlak zitten..
Nog geen 2 dagen later begreep ik dat het echt slecht met je ging, ik maakte me fel zorgen. Ondanks dat je nu medicatie had en je je wel beter voelde wist ik dat je er nog niet zou zijn. In de kerk hoorde ik dat ze de avond dat het echt slecht met je ging, in de kerk een goeie samenkomst/ aanbidding hadden gehad.. Zou het echt strijd kunnen zijn?
Ik maak me zorgen om je, en anderzijds weet ik dat het los mag laten en moet laten zodat God verder kan. Het is en blijft een overgeven aan God en weten dat ik nu niet bij je kan zijn maar dat God wel dichtbij je is en zelfs zó dichtbij waar niemand kan komen..
Vannacht droomde ik, ik weet niet meer wat, maar ik wist dat er een bijbeltekst in naar voren kwam en een lied... Maar wakker geworden wist ik het niet meer...
Nu stond ik erbij stil bij het volgende, een lied.. maar ook een bijbelgedeelte.. Ik las en zag dat het aansloot bij deze situatie
Jesaja 54: 5
5 Want uw man is uw Maker, HERE der heerscharen is zijn naam; en uw losser is de Heilige Israëls, God der ganse aarde zal Hij genoemd worden.
10 Want bergen mogen wijken en heuvelen wankelen, maar mijn goedertierenheid zal van u niet wijken en mijn vredesverbond zal niet wankelen, zegt uw Ontfermer, de HERE.
14 door gerechtigheid zult gij bevestigd worden. Weet u verre van onderdrukking, want gij hebt niet te vrezen, en van verschrikking, want zij zal tot u niet naderen.
16 Zie, Ik ben het, die de smid geschapen heb, welke het kolenvuur aanblaast en naar zijn kunst het wapen vervaardigt, maar Ik ben het ook, die de verderver geschapen heb om te vernielen. 17 Elk wapen dat tegen u gesmeed wordt, zal niets uitrichten, en elke tong die zich voor het gericht tegen u keert, zult gij in het ongelijk stellen. Dit is het deel van de knechten des HEREN en hun recht van Mijnentwege, luidt het woord des HEREN.
Psalm 54: 6 en 9
6 Zie, God is mij een helper,
de Here is het, die mij schraagt.
9 omdat Hij mij gered heeft uit alle benauwdheid,
zodat mijn oog met vreugde op mijn vijanden zag.
Teksten om te proclameren, elk moment, elke tijd als je in geestelijke strijd bent.
Vanmiddag voelde ik me down, ik wil me niet laten leiden ik wil strijden nou ja God strijd voor ons maar ik wilde voor jou gaan strijden omdat je zelf te zwak ervoor bent momenteel..
Het bijzondere was, dat God mij vreugde gaf, toen ik uit had gesproken dat ik me niet wilde laten leiden door alle geestelijke strijd en dat de duivel mij ook niet omver zou krijgen omdat ik een kind van de Allerhoogste ben en ik mijn vreugde in Hem mag vinden!
Geestelijk strijden, keep on going, ook als je het idee hebt dat er een blokkade soms is, daar moet doorheen gegaan worden..
